Propolis

Kit pszczeli zdejmujemy z ramek i powałek przy przeglądach. Powstaje z żywicy zbieranej przez pszczoły z pąków topoli, brzozy i drzew iglastych; w ulu mieszają ją z woskiem i własną wydzieliną, uszczelniają nią szczeliny i wygładzają ściany. Z jednego ula schodzi w sezonie kilkadziesiąt gramów — stąd małe opakowania.

W słoiku jest to nieregularna, pokruszona masa: grudki od brązu po niemal czarne, z zielonkawymi i rudymi przebłyskami. Zapach ma balsamiczny i żywiczny, wyczuwalny zaraz po otwarciu. Smak jest zdecydowanie gorzki i długo zostaje w ustach.

Sprzedajemy go w postaci surowej, tak jak zszedł z ramek, bez żadnych dodatków. W chłodzie twardnieje i kruszy się, w cieple rąk robi się plastyczny i lepki; jest nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w alkoholu. Najłatwiej rozdrobnić go po kilku godzinach w zamrażarce — zmarznięty daje się zetrzeć albo utłuc w moździerzu.