


robinia akacjowa, potocznie akacja
Najjaśniejszy i najłagodniejszy polski miód. Prawie bezbarwny, czysto słodki, bez goryczki — i najdłużej płynny.
Zadrzewienia robinii, nasypy kolejowe, doliny rzek. Robinia nektaruje krótko i kapryśnie — jedna chłodna noc potrafi zamknąć cały pożytek.
Ma najwyższy spośród polskich miodów stosunek fruktozy do glukozy, dlatego potrafi pozostać płynny ponad rok. Płynność nie jest tu dowodem na podgrzewanie — to naturalna cecha odmiany.
Przewaga fruktozy nad glukozą jest tu największa ze wszystkich odmian, a to glukoza tworzy kryształy.
Temperatura pokojowa. Jeśli po roku zmętnieje, to naturalne.
Wśród miodów podawanych tradycyjnie przy nadkwasocie żołądka i zaburzeniach pracy przewodu pokarmowego piśmiennictwo apiterapeutyczne wymienia miód akacjowy.
Źródła apiterapeutyczne opisują zastosowanie miodu akacjowego przy nadkwasocie żołądka i zaburzeniach pracy przewodu pokarmowego. Literatura zwraca uwagę na jego wyjątkowo łagodny smak — to on sprawia, że miód akacjowy bywa chętnie spożywany przez dzieci. Osobno opisany jest skład: znaczna zawartość fruktozy, z której wynika powolna krystalizacja.
To opis tradycyjnego zastosowania miodów w apiterapii i piśmiennictwie pszczelarskim, a nie porada medyczna. Miód jest produktem spożywczym, nie lekiem, i nie zastępuje leczenia ani konsultacji z lekarzem.
Źródła: Żółty K., „Produkty pszczele skarbnicą zdrowia”, wydanie III; „Zdrowie i apiterapia”, wyd. Wilczyska, nr 1(2) 2011.
Robinia przywędrowała do Europy z Ameryki Północnej w XVII wieku i szybko rozprzestrzeniła się w Polsce. Miód akacjowy bywa pierwszym miodem, jaki poznają dzieci — właśnie ze względu na łagodność.
To zakresy typowe dla odmiany, podawane w literaturze pszczelarskiej i wynikające z polskiej normy oraz dyrektywy 2001/110/WE — nie wynik badania konkretnego słoika. Rzeczywiste pomiary dla danego zbioru znajdziesz na stronie partii.
