nawłoć kanadyjska i późna
Miód nawłociowy
Ostatni duży pożytek kwiatowy w roku. Lekko cierpki, ziołowy, krzepnie w jasną, gęstą masę.
Skąd pochodzi
Nieużytki, miedze, nasypy i brzegi rzek. Nawłoć to gatunek obcy i ekspansywny, ale dla pszczół bywa ratunkiem przed zimą.
Kwitnie wtedy, gdy inne rośliny już przekwitły, więc daje rodzinom ostatni zapas przed zimowlą. Pszczelarz musi zdecydować, ile z tego zostawić pszczołom.
Dlaczego krystalizuje właśnie tak
Wysoka zawartość glukozy, podobnie jak w rzepakowym.
Temperatura pokojowa. Gęstnieje szybko i to jest dla niego normalne.
Do czego się nadaje
- Na pieczywo — drobna krystalizacja świetnie się smaruje.
- Do herbat ziołowych.
- Do wypieków, gdzie ma dodać ziołowej nuty.
Tradycyjne zastosowanie
Drogi moczowe to obszar, przy którym piśmiennictwo apiterapeutyczne wymienia miód nawłociowy najczęściej, a obok nich pojawiają się drogi żółciowe i górne drogi oddechowe.
W piśmiennictwie apiterapeutycznym miód nawłociowy pojawia się głównie w kontekście dróg moczowych — źródła wymieniają go wśród miodów podawanych przy skąpomoczu i kamicy nerkowej. Te same opracowania przywołują go także przy infekcjach górnych dróg oddechowych i dolegliwościach dróg żółciowych. Literatura opisuje tę odmianę jako miód o lekko kwaskowym, cytrynowym posmaku, który szybko krystalizuje.
To opis tradycyjnego zastosowania miodów w apiterapii i piśmiennictwie pszczelarskim, a nie porada medyczna. Miód jest produktem spożywczym, nie lekiem, i nie zastępuje leczenia ani konsultacji z lekarzem.
Źródła: Żółty K., „Produkty pszczele skarbnicą zdrowia”, wydanie III; „Zdrowie i apiterapia”, wyd. Wilczyska, nr 1(2) 2011.
W tradycji
Nawłoć pojawiła się w Polsce jako roślina ozdobna i zdziczała dopiero w XX wieku, więc ten miód jest w polskiej tradycji stosunkowo młody. Dla wielu pasiek stał się jednak ostatnim zbiorem sezonu.
Charakterystyka
- Roślina
- nawłoć kanadyjska i późna (Solidago canadensis, Solidago gigantea)
- Kwitnienie
- od sierpnia do września, nawet przez sześć tygodni
- Kolor
- jasnożółty, po skrystalizowaniu prawie biały
- Zapach
- ziołowy, z nutą suszonych kwiatów i siana
- Smak
- lekko cierpki, ziołowy, średnio słodki
- Krystalizacja
- szybka — trzy do sześciu tygodni, drobnoziarnista
- Intensywność
Typowy skład
- Zawartość wody
- 17–20%
- Fruktoza : glukoza
- ok. 1,1 : 1
- Przewodność
- 0,3–0,6 mS/cm
- pH
- 3,9–4,4
To zakresy typowe dla odmiany, podawane w literaturze pszczelarskiej i wynikające z polskiej normy oraz dyrektywy 2001/110/WE — nie wynik badania konkretnego słoika. Rzeczywiste pomiary dla danego zbioru znajdziesz na stronie partii.
